"Gat van Nederland" was beste televisieprogramma

Ondertitel:Oog en oor
Soort:Recensie
Onderwerp:Het Gat van Nederland 7
Auteur:A.I.
Medium:Leeuwarder Courant
Datum:09-02-1973
Pagina:2

Bij de BBC, heb ik begrepen, schijnen ze iets van een nieuwsrubriek vol "goed nieuws" te hebben opgezet. VPRO's Gat van Nederland zou je kunnen omschrijven als een soort alternatieve actualiteitenrubriek: goed en slecht nieuws wisselen elkaar af op een manier die we niet van een Achter het Nieuws of Brandpunt kennen. Er is ook eigenlijk niet van werkelijk "nieuws" sprake, je kunt eerder spreken van "nieuwigheden". Het blijkt dat je als televisiekijker die nieuwigheid evenmin als het "gewone nieuws" kunt missen. Althans, zo vergaat het mij, want donderdagavond laat had ik gewoon het tevreden gevoel dat "Het gat" me dingen had laten zien, die je bij geen enkele actualiteitenrubriek van de andere omroepverenigingen tegenkomt.
 
Neem het uitmuntende verhaal dat over kunstfluiter Jan Tromp werd verteld. Niemand zal willen beweren dat Jan Tromp "recht" heeft op een plaats in een "normale" nieuwsrubriek. Maar in "Het gat" kwam zijn uitzichtloze heimwee naar het artiestenvak helemaal tot zijn recht. Om het eens theatraal te zeggen: ik geloof dat de reportage over Jan Tromp in geite "gedramatiseerde documentaire" zou moeten heten, (maar dan zonder dramatische hulpmiddelen-van-buitenaf ťťn van de allerbeste programmaonderdelen moet worden genoemd die ooit op de vaderlandse buis is vertoond. Het lijkt mij niet uitgesloten dat een televisefestival als van Montreux stil zou worden van een dergelijk stukje vakmanschap.
 
Maar er viel nog veel meer af te genieten. We mochten even kijken achter de schermen bij de hevig kuchende NOS-nieuwslezer, we konden Kees van Kooten en Wim de Bie bezig zien in heerlijk geactualiseerde parodieŽn op de gijzelingsaffaire en de yoga-mode, we zagen modeontwerper Frans Molenaar bloedserieus reageren op vragen over zijn kledingideeŽn voor mannen van de reinigingsdienst.
 
Bovendien werd het kostbare interieur van het Haagse hoofdkantoor van het Rode Kruis op de korrel genomen. En dan waren er de films, voorzien van hevige brokken klassieke muziek, over de geheimzinnige Hilversumse uitgeverij Het koninkrijk der Nederlanden en het griezelige herenhuis, ergens in Nederland. Ook het portret van onze meest omstreden journalist Willem Oltmans was uniek. Het is al meer gezegd: Het gat van Nederland is momenteel het beste televisieprogramma dat we hebben.
 
[...]
 

 
Terug naar Bibliografie