"Het gat" miste variatie, kwaliteit was er genoeg

Ondertitel:Oog en oor
Soort:Recensie
Onderwerp:Het Gat van Nederland 9
Auteur:Nico Scheepmaker
Medium:Leeuwarder Courant
Datum:23-03-1973
Pagina:2

Hans Keller, die de zilveren Nipkow-schijf 1972-1973 van de televisiecritici heeft gekregen voor "Het gat van Nederland", meer in het bijzonder, en zijn Amerika-reportages en al het andere dat hij in de loop der jaren heeft gemaakt als aanvullende aanbeveling, heeft bekendgemaakt dat hij volgend jaar met "Het gat" wil stoppen. Zijn taak als redacteur, co÷rdinator en inspirator zal dan worden overgenomen door Ad 's-Gravesande. Ik kan me voorstellen dat Hans Keller er na een jaar weer zelf op uit wil, zelf iets wil maken in plaats van anderen de opdrachten te geven, want zijn creativiteit in "Het gat van Nederland" is in feite voltooid: hij heeft het vorm gegeven, de rest is invullen, als bij een sonnet.
 
Toch is het niet zo simpel als ik het hier voorstel. De formule van "Het gat" kan nog jarenlang gebruikt worden zonder "verouderd" te raken of zoiets, maar de kunst zal toch zijn om ieder programma opnieuw te injecteren met nieuwe impulsen, is het niet qua aanpak dan toch qua onderwerp of qua visie. Wat "Het gat" nu al bedreigt is een zekere gelijkvormigheid. Daarbij is "het kijkje achter de schermen" een steeds geprononceerder plaats gaan innemen in het programma. Althans zo lijkt het misschien omdat de aanpak eenvormiger wordt, waardoor het allemaal een beetje op elkaar gaat lijken.
 
Bij mr. Berkhouwer thuis, - een uitstekend portret, daar niet van. Bij de Wamma's thuis, - daar was ik minder kapot van. Thuis bij de zus van Hans van Mierlo als onderdeel van een grotere achter-de-schermen-reportage van het congres van D'66, - een bijzonder knap gemaakte impressie, niet zozeer achter de schermen van de politici, maar op hun lip en kijkend over hun schouder. In feite was ook het portret van de KLM-gezagvoerder zo'n kijkje achter de schermen, en dat was natuurlijk helemaal het geval bij de Berend Boudewijn-show, waarbij het best aardig en curieus was om te zien hoe dat na afloop nu toegaat met het uitreiken van de prijzen.
 
Maar verschilde de aanpak van de BB-show in feite van de aanpak van het D'66-congres? Nee. Verschilde de aanpak van "Lente in Nederland" met "Vietnam in Nederland"?. Ook nauwelijks. Dat hoeft geen diskwalificatie te betekenen dat "Het gat" voor zoiets zijn vorm nu gevonden heeft, zoals voor zoveel dingen op de televisie (het interview, het forum, de show) de vorm inmiddels wel gevonden is.
 
Alleen radicaal van de rest verschillend, en daardoor steeds onmisbaarder wordend, zijn Kees van Kooten en Wim de Bie, die op hun manier nu ook een totaal nieuwe aanpak hebben gevonden voor hun documentaire humor. Gisteren kreeg de neo-burgerlijkheid een zeer uitgebreide schrobbeurt die toch geen minuut te lang duurde. Het viel daarbij op dat zij steeds meer acteur en steeds minder "komiek" alias cabaretier zijn in hun sketches.
 
Wat aan "Het gat" van gisteren mankeerde was niet kwaliteit, want die was er in bijna allen onderdelen, maar variatie, scherpe tegenstelling, iets onverwachts, iets anders zoals Kees en Wim iets anders zijn binnen het kader. Ik mis de laatste tijd bijvoorbeeld de contrastwerking van de sport-items die er even in gezeten hebben, ik miste gisteren ook het "Bert Schierbeek-item", en misschien nog zoiets. Wat dat betreft: met verder kneden aan de vorm, zal er voor Hans Keller toch nog wel een jaartje werk te vinden zijn, dacht ik.
 

 
Terug naar Bibliografie