Zo mag ik 't zien

Soort:Recensie
Onderwerp:Koot & Bie 8
Auteur:Cor van de Poel
Medium:Leeuwarder Courant
Datum:13-04-1981
Pagina:2

[...]
 
Brandpunt van zaterdagavond stond daarentegen met beide benen op de grond. Niets van lanceringen, zelfs niet van verkiezingskandidaten, want de heren van vier jaar geleden zijn dezelfde. Tenminste van de vier grote partijen. Bij Brandpunt komen ze allemaal aan de bak volgens een raadselachtige volgorde. Eerst Terlouw, daarna Wiegel, zaterdagavond Den Uyl en dicht tegen de verkiezingen aan Van Agt, die daarmee natuurlijk niet slecht zit.
 
Het nadeel van dit soort Brandpunt-uitzendingen is, dat de eenmaal gekozen formule moet worden gehandhaafd, onder het motto gelijke monniken, gelijke kappen. Nu heeft Brandpunt natuurlijk heel wat ervaring met dit soort zaken en het spel met de sjoelbakstenen, waarbij elke kandidaat mag aangeven, waar hij zal bezuinigen, is best aardig. Vooral omdat de goede man mag uitleggen, waarom hij Defensie een poot wil uitrukken, maar CRM ontzien, bijvoorbeeld. Ook gaat het er best mee door, dat de ondervraagden nog eens wat stenen mogen zetten op zaken, die zij willen stimuleren. Den Uyl zette al zijn fiches op de werkgelegenheid en vergat zelfs in zijn geestdrift te vertellen, dat daardoor de sociale uitkeringen in volume zullen afnemen.
 
Ook de enquêtes, waarin de hoofdzaak de stem des volks over belangrijke zaken is te vernemen, heeft zijn verdiensten. De publieke opinie en de mening van de kandidaat tegenover elkaar zijn niet weg. Maar wezenloos vind ik de discussie met de lijstaanvoerders, waarvoor geharnaste tegenstanders van de betrokkenen zijn ingehuurd. De opmerkingen van de praters in de zaal zijn ongenuanceerd en omdat het kort met, zijn de antwoorden niet veel beter dan een ietsje toegelichte verkiezingsleuzen. Informatief is dat weinig waard en zelfs niet erg leuk. Ik denk, dat het beter zou zijn de lijstaanvoerders aan de tand te laten voelen door gewiekste parlementaire redakteuren, of als men eindelijk eens uit het Nieuwspoort-circuit wil ontsnappen, door een panel van hoofdredakteuren van dag- en opinieweekbladen. Dan is er tenminste een kans, dat het conformistische patroon wordt doorbroken. Het heeft niet zo mogen zijn, maar misschien zien andere actualiteitenrubrieken er nog iets in.
 
Natuurlijk was de mooie parodie van de tegenpartij van de heren Jacobse en Van Es zondagavond bij de VPRO een stukje relevante televisiekritiek op Brandpunt. Het geschiedde in het had van "de onpartijdige verkiezingsuitzendingen" van de tegenpartij. Meegenomen is ook, dat op eenvoudige wijze de verkiezingsaffiche met de leus "Geen gezeik, iedereen rijk" binnenkort is te verkrijgen. Toen het uit was met de politieke pret, kwamen Koot en Bie zelf nog aan bod in een lange sollicitatie-uitzending. Zij wilden nu wel eens bij een andere omroep terecht om uit de omroepruif te kunnen schransen. Hun programma heette dan ook terecht: "Dit gaat nergens over". Dat lukte heel aardig met een wat onverwachte drumsolo van Bie, een vieze gluurder in het Gooise bos van Koot en de onvermijdelijke Cor van der Laak met een bijna pathetische bijdrage over de Mattheus Passion. Toch benieuwd, of het "mekaar dragen" tot een nieuwe rage onder de schooljeugd zal uitgroeien. Jammer, dat er nog al wat scholen van het voortgezet onderwijs met vakantie zijn.
 
[...]
 

 
Terug naar Bibliografie