Mies en scène: heel goede presentatie, maar iets vlak

Soort:Recensie
Onderwerp:Mies en scène 12
Auteur:J.
Medium:Nieuwsblad van het Noorden
Datum:08-10-1966
Pagina:9

Twee van het vorige seizoen zeer populaire programma's keerden terug: Mies en scène van de VARA en Stief been en zoon van de NCRV. Doordat het hier genoemde programma het tweede overlapte, is het mij slechts mogelijk één ervan, het eerste, kritisch te beschouwen. Ik ben blij dat „Mies en scène' terug is, want het is een goed programma met mogelijkheden en het wordt uitstekend gepresenteerd.
 
Ook in het nieuwe seizoen zal Mies zeker weer spontane dingen doen en interessante personen voorstellen. Wat dit laatste betreft: dat kwam er gisteravond nog niet helemaal uit. Het was nog geen programma dat bijzonder diep op je inwerkte en dat kwam voor een belangrijk deel door de aard van de proefpersonen. "Theater"-souffleur Van Stiegel zorgde weliswaar voor een amusante start en het voor de camera komen van pa en opa Swart deed het bij het publiek misschien ook nog wel maar het optrommelen van de auteur Harry Mulisch, die in drie weken tijd een nieuw boek schreef, had wat mij betreft niet gehoeven. Prof. dr. ir. Mazure (voorzitter van de Eerste Kamer) mocht de beroemde tien vragen beantwoorden en hij deed dat meer sober en oprecht dan spectaculair.
 
VARA's Achter het nieuws gaat door met onthullingen: gisteravond werd W.F. Stuivesant Meijer, secretaris van het provinciaal bestuur van de Boerenpartij in Utrecht genoemd, die als SS-er aan het Oostfront gevochten zou hebben. In Attentie sprak drs. Fries de Vries, mede-auteur van de ZPSP-brochure Kielmansegg nazi-generaal, NATO-generaal zijn twijfel uit betreffende de onthullingen van Dick Verkijk over Von Kielmansegg. Wat hij zei klonk — voor wie de tv-reportage gezien heeft — niet zo heel erg overtuigend en zijn opmerking: "Was het een poging van Dick Verkijk de generaal schoon te wassen?" leek mij een afleidingsoffensiefje. Het bevreemdde me namelijk zeer waarom gisteravond in die uitzending het plagiaat (het overnemen van onjuiste gegevens uit het Oostduitse Braunbuch) ten behoeve van bovengenoemde brochure helemaal niet werd genoemd.
 

 
Terug naar Bibliografie