Warm broodje uit de koker van Kees van Kooten & Wim de Bie

Soort:Interview
Onderwerp:Dat is de blues
Auteur:Dick Slootweg
Medium:Algemeen Handelsblad
Datum:24-05-1969
Pagina:28

Na ettelijke telefoontjes is Dick erin geslaagd een afspraak te arrangeren met Wim de Bie en Kees van Kooten. Ze hadden maar een half uurtje pauze, want meneer Okerse (hun chef op de afdeling Export) vindt de snelstijgende populariteit van dit unieke duo maar zozo. Toch leek het ons alleszins de moeite waard Dicks gesprekje hier te reproduceren en wel naar aanleiding van het laatste produkt uit de koker van beide heren: de verbijsterende single "Dat is de blues" (met als andere A-kant "Kom bij me terug").
 

 
Dick: "Nou nou jongens: jullie gaan lekker hè?"
 
Wim: "Ja Dick. Maar mag 't eens een keer?"
 
Dick: "Hoe bedoel je?"
 
Kees: "We zijn nu vijftien jaar bezig, Dick. Vijftien jaar. Dat wordt nog wel 's vergeten."
 
Dick: "Het is dus niet zo dat eh..."
 
Wim: "Met dat proefbandje van "Dat is de Blues" hebben we in die tien jaar wat maatschappijen gek gemaakt hoor."
 
Kees: "Maar je hoort het, hè? De aanhouder wint."
 
Wim: "Ze zagen het niet. Niemand zag 't. D'r was geen label-manager die er brood in zag. Nu piepen ze wel anders."
 
Kees: "Ja, nu! Kunst. Nu "Dat is de Blues" als 'n warm broodje de platenzaken uitvliegt. Nu hebben ze 't ineens allemaal zogenaamd "altijd al wel gezien."
 
Wim: "Oh, daar kan ik me zo kwaad om maken."
 
Kees: "Maar wij zijn alweer veel verder, Dick. Wij zullen niet de fout maken van al die voorgaande zogenaamde Stars, die na één succesje op hun lauweren en in hun Loosdrechtse bungalow gingen rusten."
 
Dick: "Hoeveel verder zijn jullie dan?"
 
Wim: "Ja, we zullen daar gek zijn. Dat krijg je van ons niet te horen. Dat regelt onze manager, de heer Batelaan."
 
Dick: "Hèrman Batelaan?"
 
Kees: "Dezelfde. Dick. Wij zijn eigenlijk de enige artiesten uit de Oude Stal van Batelaan. Wij zijn de enigen die Batelaan nooit hebben laten vallen."
 
Wim: "En zo zie je maar weer hoe trouw wordt beloond: een vette stip in de top-veertig."
 
Kees: "En Herman is nog héle gekke dingen met ons van plan hoor!"
 
Wim: "Laat dat maar aan Baat over!"
 
Dick: "Hoeveel zijn er nu verkocht, van jullie single?"
 
Kees: "Nou. ik belde vanmorgen met Radio Moderne in Zuid, en die stond op vijf. Maar m'n moeder was dus nog niet geweest, zei die man. Die man kent m'n moeder namelijk."
 
Wim: "Wacht even Dick: Je bedoelt mèt de present-exemplaren erbij?"
 
Dick: "Nee, zonder present- en recensie-singles natuurlijk."
 
Wim: "Oh."
 
Kees: "D'r hebben nu ook al een hoop mensen vakantie, hè? De echte grote klap verwachten we eigenlijk niet vóór Sinterklaas."
 
Wim: "En voor de uitreiking van de Gouden "Dat is de Blues" had Batelaan een ontzèttende goeie stunt in gedachten. Ik mag je nog niks vertellen, maar het heeft iets te maken met de Scheveningse Pier."
 
Kees: "Jan van Veen zag 'm trouwens ook erg zitten, deze single."
 
Wim: "En weet je wie ons ook èrg enthousiast opbelde? Frans Wanders!"
 
Kees: "Nou, ik bedoel maar... als er iemand in Nederland iets van Rythm weet, dan is het toch Frans Wanders wel, zou ik zo zeggen."
 
Wim: "We hoorden gister via via dat Bob Rooyens erg veel zin heeft in een showtje rond die plaat. Maar ja, je weet hoe het is met Rooyens; daar gaat het eigenlijk meer om Rooyens dan om de artiest."
 
Kees: "Dus in dit stadium lijkt het me beter om Karei Prior in de arm te nemen. Dat vond Batelaan trouwens ook."
 
Dick: "Hoe zouden jullie de boodschap van deze laatste single kunnen omschrijven? D'r is toch wel een boodschap?"
 
Wim: "Dat zou ik denken!"
 
Kees: "Ik zie het zo: je hoort niet wat je hoort."
 
Wim: "Kijk maar: er staat niet wat er staat."
 
Kees: "Een plaat, dat wil zeggen een góede plaat, heeft méér dan twee kanten."
 
Wim: "En als ie afgelopen is, zou iedereen eens goed naar het geluid van de stilte moeten luisteren."
 
Dick: "Dank jullie wel voor dit gesprek."
 
Wim en Kees: "Maar al te graag gedaan!"
 

 
Terug naar Bibliografie