Slordige voetbalreportage

Ondertitel:gezien
Soort:Recensie
Onderwerp:Hadimassa 13
Auteur:H.Hn
Medium:De Tijd
Datum:13-11-1969
Pagina:2

De voetbalfanaten onder ons hadden gisteren waarachtig niet te klagen: drie complete voetbalwedstrijden, waarvan een herhaling. Helaas hield de kwaliteit van de uitzendingen niet over. Met name de reportage van de wedstrijd AC Milan—Feyenoord was van een soms ergerniswekkende slordigheid. Men miste door onnauwkeurig camerawerk al te veel. Maar men was er, ondanks alles, na het gebruikelijke gemier en gezeur, dan toch maar weer eens bij. Over veertien dagen staat ons nog meer opwinding te wachten en dan ongetwijfeld beter geregistreerd.
 
's Avonds de hartige hap die wij op de televisie helaas met mondjesmaat krijgen toegediend: "Hadimassa". Ik hecht zeer aan dit programma, dat een sleur doorbreekt met een verve en met een vakmanschap, dat het hart van een beroepskijker, die niettemin niet aan de sleur ten onder wil gaan, verheugt.
 
Niet het einde
 
"Dit is het begin" was de eerste aflevering van een nieuwe serie. In mijn programmablad werd aangekondigd dat daarin niet over voetballen gesproken zou worden. Dat kwam op deze avond uitstekend uit. Niettemin kan ik "Dit is het begin" niet als het einde beschouwen. Het is kennelijk opgezet als een programma voor jongeren, maar niet voor hen alleen. Misschien is het wel bedoeld als een poging tot overbrugging van een veel gekoesterd maar nauwelijks bestaand "generatie-conflict". Wij zijn toch allen mensen onder elkander nietwaar?
 
Welnu de schoksgewijs opgediende conference van Frits Coverbach over het nut, de bestaansreden, de florissante toekomst van de rat, was alleen maar ridicuul. Een filmpje van Frans Zwartjes, dat door een piepgeluid begeleid papieren vogeltje in zijn confrontatie met een jongedame (of omgekeerd) tot onderwerp had, alleen maar vreselijk symbolisch. Ik wil maar zeggen: men stelt zich in "Dit is het begin" akelig aan.
 
"Persoonlijk" schijnt het ondervragende team van journalisten van drie tot twee te hebben gereduceerd. Dat lijkt mij een voordeel. De persoonlijkheid waar het om gaat komt beter tot zijn recht naarmate hij meer rechtstreeks wordt benaderd. Gisterenavond ondervroegen W. L. Brugsma en drs. A. J. Cuppen de heer Sicco Munsholt, vice-president van de commissie Europese Gemeenschap. Een geserreerde gedachtenwisseling over vrij gespecialiseerde onderwerpen, die zelfs de niet tot oordelen bevoegden wel aansprak. Men kon er iets van meenemen.
 

 
Terug naar Bibliografie