Naar een wereld zonder petten?

Ondertitel:Simplisties Verbond, zondag, VPRO-tv
Soort:Bericht
Onderwerp:Een wereld zonder petten
Auteur:Mr. Onno van der Panne
Medium:VPRO Gids
Datum:25-11-1978
Pagina:3


 
Onlangs maakte ik, een goed glas wijn in de hand, een heerlijke herfstwandeling met mijn vorige secretaresse. Terwijl wij daar zo liepen, Strawinsky's hoogst erotische Sacré op de draagbare radio aan mijn pols bungelend, overwoog ik de wenselijkheid van een beperktere openstelling der Nederlandse bossen en heiden dan thans het geval is.
 
Een wezenlijke voorwaarde tot het zintuigelijk beleven van een Herfstbos lijkt mij namelijk het Alleen of met zijn Tweetjes zijn. Wanneer men zijn pad en blik voortdurend door derden gekruist ziet, kan je, daar heb ik tenminste erge last van, je gedachten maar moeizaam bij Mooie Gedachten houden. En wat is de Herfst zonder Mooie Gedachten? Een Schip zonder Kapitein.
 
Het lijkt mij derhalve stellig het overwegen waard eens te onderzoeken welke de mogelijkheden zijn om te komen tot een zekere regulering van het gebruik der schaarse nog mooie plekjes in Nederland. Begint uw achternaam, ik doe maar een voorslag, met één der letters a tot en met o, dan zoudt u bij voorbeeld uitsluitend op Oneven Dagen naar Het Bos mogen. Of, ander voorstel, ik probeer maar iets, tijd om het uit te werken heb ik in mijn functie natuurlijk niet, doch wanneer u lager dan een bepaalde opleiding hebt genoten, zodat u automatisch al minder Mooie Gedachten heeft, is wellicht een eenvoudig grasveldje al toereikend voor uw esthetische ontspanning. Zodat onze Herfstbossen gereserveerd blijven voor hen die er ook werkelijk iets mee Doen.
 
Op een vergelijkbare wijze wil ik ook de VPRO zien voorbehouden aan de mensen die iets met Televisie en Radio dóen. Dit geldt gelijkelijk voor Programmamakers en Kijkers of Luisteraars. Grasvelden verschijnen er immers reeds vele op uw scherm, doch de schilders en genieters van mooie herfstbossen vol wonderen komen in Nederland niet dan mondjesmaat aan hun trekken. Mag ik u derhalve op het hart drukken goed bij uzelf te rade te gaan alvorens u zich opgeeft als Lid-Abonnee der VPRO? Zijn wij elkander wel waard?
 
'Begrijp mij goed: ik sta als weinig anderen de volledige persoonlijke vrijheid van elk individu voor, maar ik acht die zelfde Vrijheid een te kostbare zaak om hem door alle mensen naar eigen goeddunken te laten invullen. Daarom is het door mij in de Kop van deze Herfstoverpeinzing geschetste Ideaalbeeld ('Een Wereld zonder Petten') alleen te verwezenlijken wanneer competente mensen u helpen bij het hanteren van uw vrijheid van Kijken en Luisteren.
 
Ik meen te mogen stellen dat ik één van die mensen ben. Hoe zou men mij anders een viertal maanden geleden unaniem tot Pakkethoofd der VPRO-televisie hebben kunnen acclamatiseren? Weest ervan overtuigd dat ik alles zal doen wat in mijn niet geringe vermogens ligt om uw Vrijheid van Beleving en uw Recht op Moois te bewaken.
 
Een Pet zult u mij echter nooit zien dragen! Jawel, ik heb een kastplank vol petten, variërend van een Bugatti-pet voor in mijn oude Daimler tot een schippers-pet voor op de boot, maar aan een indrukwekkende Dienst-pet gevoel ik niet de geringste behoefte.
 
Geachte ondergrondse kijkers en luisteraars naar de VPRO: het is langzaam aan een vervlakte bon ton geworden te stellen dat, met name de Televisie, zich in Holland heeft ontwikkeld tot een medium dat slechts kan worden genoten bij Bier en Pindaas. Zelfs eermalig bekwame en vernieuwende programmamakers schamen zich er niet voor hun uitgeblustheid te wijten aan de intrinsieke Bier en Pindakwaliteiten van het medium Televisie. Bent u echter met mij van mening dat de consumptie van Televisie gepaard zou dienen te gaan met het nuttigen van een subliem stukje Franze kaas en een goed glas wijn, dan weet u waar u terecht kunt.
 
Neemt u mij overigens niet kwalijk, ik zit hier nog maar net op deze stoel, maar waarom koos u eigenlijk niet al veel eerder voor de VPRO? Ik meende u immers jongstleden gisteren nog te zien lopen in dat Herfstbos?
 
Au Revoir.
 

 
Terug naar Bibliografie