Zo mag ik 't zien

Soort:Recensie
Onderwerp:Op hun pik getrapt 8
Auteur:Cor van de Poel
Medium:Leeuwarder Courant
Datum:03-03-1980
Pagina:2
Bron:Delpher link

Het televisiehoogtepunt van dit weekeinde heette Heerenveen en de vedette, die er vooral een kleurig en spannend feest van maakte was Hilbert van der Duim. In het kort gezegd. De observaties van de tv-thuiskijker en de ijsstadionbezoeker lopen vermoedelijk niet zoveel uiteen. Alleen is de sfeer een gans andere. De tv-kijker heeft een ruimere blik. De camera's laten hem alle hoeken van het ijsstadion op minder dan twee meter afstand zien. Bovendien loopt hij aan de hand van tv-commentatoren, die alle cijfertjes hebben voor snelle analyses. Het grote verschil zit hem in echtheid en reproductie. Wat de stadionganger aan pure pret en collectieve spanning doormaakt, is niet te vergelijken met het lijden in eenzaamheid van de thuiszittende arme. Hij heeft nauwelijks iemand, waarop hij zijn gierende zenuwen kan afreageren, die vooral tijdens de onvergetelijke 10.000 meter woelden. De huisdieren hadden zichzelf al schaars gemaakt. Ik bedoel maar. Zo'n wereldkampioenschap richt veel aan bij tienduizenden in het stadion, maar het pakt ook nog even miljoenen in de huiskamers. De buitenlandse huiskamers laat ik nu nog maar even buiten beschouwing.
 
Om nog even terug te komen op de lijfcommentatoren van de tv-kijker, de heren Leen Pfrommer en Mart Smeets. Zij hebben het publiek er van doordrongen, dat de nieuwe wereldkampioen een bescheiden persoon is. In een directe uitzending liet Hilbert van der Duim zelf weten, dat de weersomstandigheden een rol ten zijnen gunste hadden gespeeld bij dit kampioenschap. Dat zal best waar zijn, maar als ik me wel herinner heb ik kortelings voortdurend van Nederlandse tv-commentatoren moeten horen, dat de lotingen bij de Olympische Spelen voortdurend miraculeus Heiden in de kaart speelden, hij had altijd het beste weer en het beste ijs. Dan was het nu een beetje anders. Dat hoort bij het spel.
 
Er zijn nog een paar andere zaken op tv geweest, maar die konden natuurlijk moeilijk op tegen het Heerenveense geweld. In het lichte informatieve genre was er op zaterdagavond bij de VARA "Sonja's Goed Nieuws Show". Het aardigste vond ik de man, die uit verveling de natuur concurrentie aandeed door allerlei bloemen en planten te haken. Voor een tientje een eeuwigbloeier in huis en die kan zo in de wasmachine, indien nodig.
 
Zoals bekend bestaat er een levendio rijbewijstoerisme op Egypte. Mensen die hier maar niet kunnen slagen, kunnen een aantal schertsproeven afleggen in Cairo. Een stukje vooruit en een stukje achteruit, twee borden raden en klaar is Kees. Men heeft slechts een verzorgde reis te boeken van een week voor de prijs van ruim f 3.000. Hoe dat allemaal gaat, werd uitvoerig bij Sonja besproken, maar er zat ook een dame van Verkeer en Waterstaat bij, die vertelde dat de minister er in twee maanden een eind aan gaat maken. De reis- en rijbewijsorganisator liet weten, dat hij er wel wat op zou vinden.
 
Ook was er het zoveelste tv-gesprek over roken. De voornaamste gegevens eruit waren, dat tachtig procent van de rokers zo verslaafd is dat zij ongeneeslijk zijn. Conclusie: alle aandacht moet gericht worden op jongeren om te voorkomen dat zij gaan roken. Dat klonk nogal logisch.
 
De journaals en de actualiteitenrubrieken hebben veel aandacht besteed aan de grootscheepse kraakactie in de Amsterdamse Vondelstraat, waar harde confrontaties tussen de mobiele eenheid van de politie en de krakers hebben plaatsgevonden. Het strijdtoneel werd ons, zoals het hoort, compleet thuis bezorgd met straatinterviews, algemene beelden van barricades en publieke belangstelling, alsmede toespraken vanaf net krakersbalkon. De meest opvallende uitspraak werd naar mijn mening gedaan door een kraakster, die via de geluidsversterker "het illegale optreden van de politie" aan de kaak stelde. Een interessante vondst, maar die had ik gaarne uitgelegd willen zien.
 
Zondagavond presenteerden Koot en Bie weer hun kaderprogramma van het Simplisties Verbond. Zij waren dit keer niet zozeer op hun pik getrapt, als wel sterk onder de indruk van de wereldoorlog-profeten en daarom vastbesloten te emigreren naar Nieuw-Zeeland. Dat ging toch maar niet door, want met die opstandige Maori's ter plaatse was het ook niet alles.
 
Voor de TROS vertelde prins Bernhard aan Wibo van der Linde, hoe hij was bekeerd van jager op groot wild tot actievoerder voor natuurbehoud. Hij wil nog wel eens een buffel schieten, want daar zijn er genoeg van. Buffel Wibo liet hij ongemoeid. Gelukkig maar. Ook zijn aandeel in het pluriforme tv-aanbod is onmisbaar.
 

 
Terug naar Bibliografie