Hilversum

Ondertitel:TV - Privé, wat een ellende
Soort:Recensie
Onderwerp:Op hun pik getrapt 9
Auteur:Hans van Reijsen
Medium:Algemeen Dagblad
Datum:25-03-1980
Pagina:9
Bron:Delpher link

Mevrouw Pien is getrouwd. Zij is een lentebruid, jubelde de immer doorkwebbelende presentator van TV-Privé. Vervolgens nam hij een telefoon, draaide een nummer en kreeg een man aan de telefoon.
Deze las van papier een stukje proza voor, dat bol stond van de cliché-uitdrukkingen en dat ten doel had 's mans liefde voor mevrouw Pien te verklaren.
De presentator zat van blijdschap op zijn stoel te wippen. Uit zijn snel-knipperende ogen, moest de televisiekijker concluderen dat hij opgewonden was. Het was hem dan toch gelukt! Hij had als super-koppelaar voor het front van de natie een huwelijk tot stand gebracht. Zijn vreugde en ontroering hadden een hoogtepunt bereikt.
 
Het was televisie anno 1980. Als de grootste vergaarbak van rottigheid en stinkend voyeurisme, had TV Privé weer eens een uitschieter. Onder het motto "hoe smakelozer, hoe beter" was een klein uur televisie in elkaar geramd, zonder gevoel voor verantwoordelijkheid, voor stijl of klasse, maar met een maximum aan klefkeid, domheid, amateurisme, pedanterie en wat er aan enge uitdrukkingen nog te vinden is voor zo'n verzameling gore rommel.
Goed, ik weet het. Ik maak me weer vreselijk kwaad en ik zou het niet moeten doen. Ik zou zo'n uitzending moeten negeren, links laten liggen en beschouwen als het uitschot dat niet te vermijden is.
 
Maar moet ik het dan over mijn kant laten gaan dat zo'n man als Henk van der Meijden ongestraft tegen Corrie van Gorp kan zeggen dat hij haar televisieprogramma prachtig vond - of woorden van gelijke strekking - terwijl iedereen die ook maar met een beetje onderscheidingsvermogen begiftigd is, heeft kunnen zien dat het het allerslechtste was dat sinds jaren is uitgezonden? Moet ik dan accepteren, dat hij een gesprek had met een zich in het duister hullende Engelsman, die zijn niet te controleren uitspraken probeerde te rechtvaardigen door het zich te verbergen in anonimiteit, enkel en alleen om zijn woorden een zweem van echtheid te geven en zodoende een kunstmatige spanning op te wekken?
Er zijn nog meer voorbeelden en ik word er echt doodziek van. Wat wordt de televisie op zulke momenten misbruikt! Wat wordt de beangstigend met een van mooiste uitvindingen van de laatste eeuw omgesprongen? Wat een volstrekt gebrek aan verantwoordelijkheid!
 
Ja maar de mensen vinden dat toch leuk! Die willen zo af en toe wel eens een sprookje horen en zien! Die willen niet dagelijks met ellende geconfronteerd worden!
Natuurlijk, het zijn de argumenten die elke keer weer worden gebruikt en ik vind ze voor een deel ook heel legitiem. Televisie mag en moet zelfs op zijn tijd dienen als middel om voor verstrooiing te zorgen.
Niemand zal mij horen zeggen, dat die televisie aan een stuk door diepgravende informatieve uitzendingen moet verzorgen en niemand zal mij ervoor horen pleiten dat elke dag schitterende uitzendingen als de Alles is Anders Show en de verrichtingen van Koot en Bie op het menu moeten staan. Maar het minste dat ik toch mag vragen is een beetje fatsoen.
Wat in een uitzending als TV Privé gebeurt is smijten met modder en zeggen dat je dat niet doet. Het is het zichtbaar geworden niets, dat wordt aangeprezen als het onmisbare.
 
De pure bedrieglijkheid wordt erin met een glamourverpakking aangeboden, in de hoop - en waarschijnlijk zelfs de wetenschap - dat de onderuitgezakte consument het wel zal slikken. Een lepel met levertraan is het: aan de buitenkant onschuldig om aan te zien, maar verraderlijk smerig na het innemen.
De hemel zij geprezen, komt dit vuilnis maar een keer per vier weken op het scherm. En wie ernaar wil blijven kijken, moet dat ook beslist doen, maar het is misschien nuttig dit stukje dan in de buurt te houden en elk onderwerp te toetsen aan een aantal hierboven genoemde criteria. Wellicht heeft mijn kwaadheid dan toch nog effect.
 

 
Terug naar Bibliografie