De Kijk Van

Soort:Recensie
Onderwerp:Op hun pik getrapt 10
Auteur:Dick Hellingman
Medium:Het Parool
Datum:19-05-1980
Pagina:7
Bron:Delpher link

Het is eigenlijk te gek dat, naast zoveel ander wintervermaak, ook de "Alles is Anders Show" tot oktober het veld moet ruimen. Kan men van overdadige shows en kwisprogramma's nog veronderstellen dat de belangstelling ervoor, in verhouding tot de kosten en moeite, op mooie, lange zomeravonden geringer is dan tussen november en mei, een programma dat zich gericht met de media bezig houdt, zou toch moeten doorgaan zolang de media doorgaan.
Krant en weekblad zullen blijven verschijnen, de radio zal het nieuws blijven volgen en zal zelf nieuws maken en de televisie zal (hoop ik) van tijd tot tijd nog wel een actualiteitenrubriek uitzenden.
Aan de kosten - vaak aangevoerd als argument om het grote niets tussen mei en oktober te verklaren - kan het, wat Aad van den Heuvels praatshow betreft niet liggen. Het lijkt me, met slechts een maandelijks beroep op de in het Gooi klaarblijkelijk steeds schaarser en duurder wordende technische faciliteiten van de NOS, beslist niet tot de kostbaarste en meest arbeidsintenstieve programma's te behoren.
Jammer dus, het afscheid van zaterdagavond. Voorlopig geen Volkskrant-hoofdredacteur en Elsevier-sterreporter meer in de slag over het onderwerp "actie-journalistiek". Een discussie die - hoewel dat niet de opzet heette te zijn - toch weer uitkwam bij VARA en vooral Radio STAD.
Niet zo vreemd, met weliswaar twee vertegenwoordigers van de schrijvende media bij Aad op het podium, maar met in de zaal de sterreporter en de eindredacteur van Amsterdams lokale radio. De stem van de verdrukte, onderliggende, kansarme groepen, die wel eens dreigt te vergeten dat Buitenveldert, Beethovenstraat en Rembrandtpark ook factoren zijn in de optelsom "Amsterdam".
Op zijn manier beoefent Elseviers Magazine, als opinieweekblad van behoudende signatuur, natuurlijk ook een soort actiejournalistiek. Zo niet in de inhoud van de artikelen, dan toch vaak in de toon. Van Houcke van Radio STAD wees opponent Huyskens daar terecht op, maar op dat punt bleef het daarna volgende, soms behoorlijk felle gesprek, helaas een beetje hangen: op het al dan niet terechte gebruik van het woordje "geteisem".
Er was behoefte geweest aan een gesprekspartner die de (echt nog bestaande) objectiverende, waarnemende journalistiek had kunnen verdedigen. Volkskranthoofdredacteur Van der Pluym deed dat niet. Zijn krant is er ook niet het beste voorbeeld van.
 
Toch een beetje eng in dit verband, vond ik het optreden van twee jeugdige afgezanten van een kinderactiegroep die zich meester wenst te maken van het jeugdjournaal (dat in het najaar eindelijk komt), teneinde ook deze verdrukte, kansarme en gemanipuleerde groep een stem te geven. Ze leken me overigens allerminst uit een kansarm milieu afkomstig. Veeleer in optreden en taalgebruik degelijk geïndoctrineerde kinderen van in de jaren zestig geschoolde activisten van nu. In aanmerking genomen het feit dat bijvoorbeeld feministenradio en -tv er al is (al zal het, in de ogen van die groep, ongetwijfeld te weinig zijn) rijst de vraag of we in Nederland niet op weg zijn naar een heel nieuw soort verzuiling. Niet langer verdeeld naar levensbeschouwing, maar volgens minderheidsbelangengroepen: kinderen, vrouwen, mannen (als die tenminste mogen blijven), en ook bejaarden, invaliden, huurders en zo verder. Een aardig discussiepunt voor een volgende "Alles is Anders Show" lijkt mij. Uiteraard niet voor oktober.
 
Door het voetbalbekergebeuren schoven de KRO-programma's tot nogal ver in de nacht van zaterdag op zondag op. Regelmatig overschakelend naar de VARA zag ik slechts fragmenten van de schertskwis die Willem Ruis opvoerde mèt en ten behoeve van zieken en gehandicapten. Mij bekroop daarbij het onbehagelijke gevoel dat ik herkende uit het begin van het seizoen - Mies Bouwmans "Telebingo". Het geld (ook al viel er nu voor de kijkers niets te winnen) belangrijker dan het programma. De deelnemers gebruikt voor het ongetwijfeld goede doel. Hoe dan ook: als je zo'n liefdadigheidsactie in kwisvorm verpakt, doè dan ook een kwis en niet net alsof.
Niets ontging mij daarentegen van het ontknopende deel van "Fleet Street", het bewijs voor de stelling dat absolute onzin, mits goed gebracht, toch spanning en vermaak kan opleveren. Het deed mij terugdenken aan de onvergetelijke oer-Wrekers, zwart wit, uit de jaren zestig. En ik bedacht: zouden die nu niet eens kunnen worden herhaald? Waarna ik toevallig vaststelde dat ze dat op een voor mij helaas onbereikbaar Westduits net al doen. Evenals de al even onvergetelijke "Kommissar". Ik zou er geen bezwaar tegen hebben ook daarvan een paar aflevering terug te zien.
Wat vanzelfsprekend ook geldt voor Koot en Bie. Maar het Simplisties Verbond voorzag daarin zelf reeds, zondagavond bij de VPRO.
 

 
Terug naar Bibliografie