De Kijk Van

Soort:Recensie
Onderwerp:Op hun pik getrapt 5
Auteur:Wim Jungman
Medium:Het Parool
Datum:31-12-1979
Pagina:6
Bron:Delpher link

Voor het afscheid van de jaren zeventig (niet zeuventig, zoals Wim de Bie opmerkte), moet je wat over hebben. Hoewel, het wil me niet te binnen schieten of het afscheid van de jaren zestig ook gepaard ging met evenveel stilstaan en terugblikken.
Maar goed, zaterdagavond terwille van dat afscheid het kijken naar de film bij de VARA "De Cactusbloem" met Ingrid Bergman opgegeven, net toen die in een stroomversnelling van leukheid kwam. Afgezien van Ajax aan de Ivoorkust en van Achter het Nieuws dat, als ik het wel heb, ook al iets terugblikkerigs deed.
Er moest worden gekeken naar de king size Alles is Anders-show van Aad van den Heuvel, waarin het medium, waarvan ik in die jaren meeëter was, zou worden onderworpen aan een algemeen, universeel totale vogelvlucht. En had ook Henk van Gelder niet gezegd dat kijken naar die show ongezien ten sterkste kon worden aanbevolen?
U voelt het al aankomen: ik heb gekeken en vond het tenslotte toch een wat teleurstellend andehalf uur. Zeggende dat de tv-incrowd te aardig was voor elkaar, bedoel ik daarmee niet dat anderhalf uur lang het mes op tafel had moeten liggen. Wel, dat er teveel dingen onder het vloerkleed bleven, verhuld werden voorgesteld dan wel weggemonteerd.
Een voorbeeld. Van den Heuvel weet bliksemgoed wat er zoal aan verwerpelijke kwisprogramma's wordt uitgezonden. Om daarover te praten zit hij aan tafel met Kwismister Oster. Deze wenst te poseren als een eenvoudig cao- werknemer bij de AVRO, voor wie geen zeegaand jacht in het verschiet ligt. Het had Van den Heivel niet misstaan als hij deze modale AVRO-medewerker had herinnerd aan tomeloze schnabbel-activiteiten om als "gevierd persoon" winkelcentra te openen en zo.
In zo'n context doet het extra laf aan om samen met Oster ertoe te besluiten dat er ooit in Nederland één zeer misse kwis is geweest: die van Rob Out. Niet dat ik een goed woord voor die Out zou willen doen, maar hij was niet onder de aanwezigen om zich te verweren. Een kwis die Out overigens destijds deed onder auspiciën van de TROS onder verantwoordelijkheid van mijnheer Landré. Maar ook hem werden geen hinderlijke vragen gesteld. Kortom, men hield het mooi, té mooi om waar te zijn.
 
Zondagmiddag de tweede aflevering van TROS' Café Chantant, dat nu om een of andere reden Artiestencafé heet. Niet dat het overigens enig verschil maakt: Frenkel Frank vuurt zijn ongeïnteresseerde vragen op de gasten af met charme van een mitrailleur.
Als in de voornoemde Alles is Anders-show één ding duidelijk werd, dan is het dat terwille van de bediening van het publiek allerlei actuele zaken beter bij de NOS zouden kunnen worden geconcentreerd dan in handen gelaten van diverse omroepen.
Bijna ter illustratie van die stelling was de NOS zondagavond genoodzaakt het jaaroverzicht, een bewerkelijk, kostbaar en graag bekeken programma, te laten beginnen op de onmogelijke klokke zes om om half negen klaar te zijn. Niet iedereen is bereid of in staat zich dan met spijs en naspijs in front van de buis neer te zetten. En, eerlijk, het had die moeite geloond, met schakelingen naar Rhodesië voor Ian Smith en naa de VS voor Andrew Young plus al die doelpunten, Borg-smashes wieler-finishes.
Omdat je toch gaat vergelijken: een paar jaar geleden, toen de toenmalige presentator Frits Bom Dries van Agt verwelkomde met "Herzlich feliziteirt" was het geheel nóg leuker. Ook die keer (vorig jaar?) toen we bij oud jaar zicht kregen op wat Journaalstukjes om allerlei redenen aanvankelijk onbruikbaar waren gebleken, beviel me zo goed, dat ik iets dergelijks ditmaal miste.
Als u dat gerust kan stellen; het schijnt weer vrede te zijn tussen de prof-wielrentop en de redactie van Studio Sport.
 
In Hollands Spoor van de VPRO probeerde de equipe in de hal van het theater waar Wim Kan zijn show vanavond maakte, prominente bezoekers (Van Kemenade, Scholten, Tuijnman, Van Aardenne) te verlokken tot het weggeven van grappen die voor vanavond zijn bestemd. Zij werden gelukkig niet veel wijzer, maar ik vind het een verwerpelijke vorm van wat in dit geval met "vrije nieuwsgaring" te netjes is aangeduid.
Bij de Simplisten waren de heren Jacobse en Tedje van Es ditmaal de leidende karakters. Na het succes waarmee Koot en Bie hen in de afgelopen uitzendingen hebben neergezet en beproefd, was het te verwachten. Zij kunnen in hen veel kwijt van hun gramschap en dat nog wel in puur Haags.
Wat de spreker in de kolommen hiernaast heeft verzuimd, kan ik hier nog net herstellen. Nu we mekaar niet meer in deze KIJK-kolom zullen treffen; maak er ook in de jaren tachtig het beste van en schiet niet op de pianist.
 

 
Terug naar Bibliografie