De Plannenmakers 4


Naam: De Plannenmakers 4
Verschenen in:Het Parool
Pagina:3
Datum:04-01-1969
Auteur:Van Kooten en De Bie
Jaargang: De Plannenmakers (1969)

Overige informatie
Verschenen in:
- Lachen is gezond (1970)



 
NICO 'BULLE' VAN BERKEL

 
Hi Harry,

Tikken met je handschoenen aan valt niet mee. Maar ik moet wel, want het is hier van de kille. Ik bedoel maar: het is op zichzelf prachtig dat we de kelder van de Bethlehemkerk elke zondagmorgen mogen gebruiken om te repeteren, dus ik kan onmogelijk zó ver gaan dat ik de koster ook nog vraag om speciaal voor 'Kabaretteketet' de centrale verwarming te komen aansluiten. Die gaat natuurlijk wel aan voor de middagdienst, om half één, maar dan zijn de leden van Kabaretteketet alweer zo'n uurtje of drie uitgezwermd, omdat we (gratis) repetitietijd van zeven tot tien hebben gekregen. Harry, je denkt 'wat heb ik nú weer aan m'n fiets hangen', dus laat me je even vertellen wat het plan Kabaretteketet bedoelt te zijn. Je hoort overal roepen dat het Cabaret dood is. En dat is misschien ook wel zo, want na de Grote Drie krijg je een hele tijd niets en dan komt er een grijze, grauwe groep waarin ik beslist geen opvolgers voor Toon, Wim en Wim zou kunnen aanwijzen. Dus ben ik eens gaan zitten denken. Kijk Har: je hoeft geen Ibo of Alex de Haas te heten om te begrijpen dat alleen een wezenlijke vernieuwing van binnenuit de redding voor de Nederlandse kleinkunst kan betekenen. En zo kwam ik tot Kabaretteketet. Ik liet dat idee zo hier en daar eens vallen en er bleken een heleboel mensen in mijn straatje te denken, alleen moest ik dus de eerste zijn om die twijfel te formuleren. We hebben nu een kern van veertien mensen, twaalf jongens en twee meisjes. Die twee meisjes zijn zusjes en vormden vóór Kabaretteketet een duo met gitaar dat bij diverse talentenjachten in de prijzen is gekletterd, maar ze willen nu helemaal van genre wisselen (begrijpen zelf èrg goed dat wat ze tot nu toe gedaan hebben veel en veel te kommersjeel was) en van die twaalf jongens ken je er vast wel een paar: Hans, die jongen met die Harley Davidson; Peter, met dat eeuwige schipperspetje, en Bart, met al die leren stukken op de ellebogen van z'n truien en jasjes. Bij cabaret (nou ja: cabaret...) in de vorm zoals wij dat gaan bedrijven, is muziek ongelooflijk belangrijk. Ik heb een hele gekke basisbezetting: accordeon, trombone, drums en fagot (Aznavour-soundje, Qui-elpee!). Je kunt het geloven of niet, maar het swingt de pan uit, dat kwartetje. Harry, hoe vind je 't allemaal bij elkaar klinken joh? Niet gek wat? En je hebt natuurlijk al begrepen welke rol ik jou binnen Kabaretteketet heb toebedeeld: het zou natuurlijk het mooiste zijn als je jouw Al Jolson-nummer in ons eerste programma zou willen doen, maar in ieder geval rekenen we met z'n allen op een paar gekke, poëtische, droevige, schokkende, schrijnende Krielenummers. Denk vast even na over een openingsnummer. Ik heb al een paar regels in m'n hoofd:

goedenavond goedenavond dames heren
we hopen dat u deze keer
zich weer zult amuseren.

Zet je tanden d'r even in, Harry. Hoop gauw iets van je te horen (als het kan met dertien doorslagen).

Bulle van Berkel
 
HARRY F. KRIELE

 
hallo Bulle,

goedenavond goedenavond dames heren
we hopen dat u deze keer
zich weer zult amuseren.
een liedje, een dansje,
wat zang en muziek,
goedenavond goedenavond
ach u bent zon fijn publiek,
thans klinkt het 'halen maar' -
en als u straks weer huiswaarts gaat,
en met de pil naar bed -
dan hopen wij dat u zult zeggen:
jajajajaja dat was kabaret.
kabarieroe
kabarara
kabaruru
kabarétteketet.

Alsjeblieft Bulle - repeteren maar. Nog een paar aanwijzingen voor de choreografie: het lijkt me ontzettend goed als we met zn veertienen aan het slot op een rij staan en dan stuk voor stuk met de rechterhand doen alsof we schuiftrombones aan de mond hebben - retteketet...! Dan nog een tekstueel probleempje (wat volgens mij geen probleempje mag zijn): in de tiende regel zit een addertje onder het gras omdat ik daar indirect het Vaticaan een kat geef: -- 'en met de pil naar bed...'. Ik vind namelijk dat dat moet kunnen Bulle. Vooral in de opening moet Kabaretteketet al duidelijk laten zien waar haar plaats is. De tijd van het aardige, vrijblijvende liedje is dacht ik voorgoed voorbij: cabaret moet weer een sociale functie krijgen en ronduit kunnen zeggen waar het op staat. Ik heb bijvoorbeeld nog een nummer in bewerking waarvan je zou kunnen zeggen: komt dat ook niet een beetje te hard aan? Het heet: Flat-neurose en ik geef je vast even de eerste vier regels- (muziek fel staccato, fagot als hoge, gillende vrouwestem er bovenuit)

blokken blokken blokken
we hokken in de blokken
beton beton beton
nooit zien wij de zon

blokken blokken blokken
we lopen dus op sokken
stil stil stil
wat hoor ik daar: een gil?

Onder dat laatste gil, gilt één van die zusjes en valt flauw. Vier jongens dragen haar boven het hoofd van het toneel af. Verder ben ik nog niet, maar wees ervan verzekerd dat ik met dit en allerlei andere ideeën in een voortdurend gevecht blijf verwikkeld. Het is nog niet helemaal zeker Bulle, maar als we in maart ongeveer rond zijn met het programma, heb ik waarschijnlijk een leuke snabbel voor Kabaretteketet: twee keer een kwartier op een avond van het GAK! Things are going better all the time.

Harry Kriele