De Plannenmakers 6


Naam: De Plannenmakers 6
Verschenen in:Het Parool
Pagina:3
Datum:18-01-1969
Auteur:Van Kooten en De Bie
Jaargang: De Plannenmakers (1969)

Overige informatie
Verschenen in:
- Lachen is gezond (1970)



 
NICO 'BULLE' VAN BERKEL

 
Hi Harry,

Ben benieuwd wat jij van bijgesloten prentje vindt. Ik vind het geweldig, dus veel zullen onze oordelen elkaar wel niet ontlopen. Het is getekend door ene Aubrey Beardsley en via een broer van mijn vader, die in Londen woont, probeer ik er nu achter te komen waar ik hem kan bereiken. Ik wou die Beardsley namelijk vragen of wij deze prent als cover kunnen gebruiken voor een sextijdschrift dat wij saampjes op de markt gaan gooien. Als we allebei f. 25,- -schuiven, zit het omslag waarschijnlijk rond, of ik moet me al heel sterk vergissen: dat werk van die Beardsley is namelijk zó erotisch, dat raakt hij aan de straatstenen niet kwijt, natuurlijk. Ik was er eerlijk gezegd zélf even stil van, van het SEXBLAD-plan. En ik word helemaal gek als ik over de financiële mogelijkheden nadenk. Ik heb gespeeld met de naam SEX 69, maar we kunnen gewoon niet riskeren dat de komplete oplage van het eerste nummer alleen al op die titel achter slot en grendel gaat en bovendien belooft dit blad een blijvertje te worden, zodat we in dat geval over een tijdje ineens tegen een verouderd jaartal zitten aan te kijken.
In afwachting van jouw reacties zou ik 'Mokkel' als voorlopige werknaam willen aanhouden, maar ik geef 'm graag voor een betere en des te leuker als die betere uit jouw (penis)koker komt, nietwaar?
Wat, Harry, stoppen we precies in 'Mokkel'? Volgens mij draait 't verkoopsukses om een evenwichtige verhouding tussen sensatie, background-informatie, concrete voorlichting, naakt zonder meer en sex-advertenties.
Kijk, ik vind De Lach een heel leuk krantje, maar het gaat niet ver genoeg. Ze houden eigenlijk op waar ik nu juist zou willen beginnen. En ik geloof toch dat de Nederlander langzamerhand seksueel-rijp is. Rijp genoeg in elk geval om 'Mokkel' zonder blozen in de trein te durven lezen.
Nou Har, ter zake, want 'Mokkel' 1 móet eind januari in de kiosk hangen. Ik zal je niet vermoeien met stencil-technieken want het lijkt me het beste wanneer ik de technische kant van de zaak voor m'n rekening neem, puttend uit de ervaring die we toen met ons jazzblad 'Take Five' hebben opgedaan (de vijfhonderd exemplaren die nog altijd bij mij op zolder stonden, heb ik vorige week op asbakkendag aan de stoeprand gezet, het deed even pijn). Ik heb van jou nodig: het adres van een prostituee, voor een knallend background interview, dus zoek er eentje uit die d'r mondje durft open te doen. Dan zoek ik voor de middenpagina nog een naakt meisje van zo'n jaar of negentien. Ze moet ruimdenkende ouders hebben of op kamers wonen. Foto's neem ik zelf, dat clackje maakt lang niet gekke prentjes, die een vergroting heus wel kunnen doorstaan. Dat meisje wordt ons Mokkel van de Maand. Overtuig dat meisje dat het hier gaat om een volkomen serieuze opzet, dat ze hier dus niet met amateuristische vieze kereltjes te maken krijgt. Denk ook nog even aan: de werving van sex-advertenties, een rubriek 'Sexvragen staat vrij' en een Mokkel-gesprek met Phil Bloom. Nou Har, ik kruip nu weer achter de machine en ik besluit met een welgemeend en toepasselijk: 'Keep cool, man.'

Nico 'Bulle' van Berkel
 
HARRY F. KRIELE

 
hallo Bulle,

ER BESTAAT GEEN TOEVAL. Met andere woorden: het is niet te geloven hoe uitgekookt dat grote raderwerk in elkaar zit en hoe onze wegen zich altijd maar weer kruisen. Nou had ik deze week net gelezen dat ene Henk J. Meier ontslagen is als hoofdredacteur van Sextant, de een of andere sexkrant. Nou ken ik die Meier niet, maar als ik alleen op dat naampje afga, dan vind ik Harry F. Kriele wél een stukje sexy-er klinken. Vandaar mijn brief naar die Sextant-jongens, want laten we nou eerlijk zijn: zóveel komt er ook weer niet kijken voor zo'n hoofdredacteurschap. Met een beetje gezonde visie en een scheutje organisatietalent ben je d'r eigenlijk al. Ik heb nog niks van ze gehoord, maar natuurlijk gaat er nu onmiddellijk een briefje overheen, waarin ik de heren vertel dat ze het tot mijn onuitsprekelijke spijt nog maar een keertje met die Meier moeten proberen, omdat ik vanzelfsprekend veel meer voor ons Mokkelplan voel.
Probleem Bulle: ik heb de hele week 's nachts na twaalven door de meest ongure straatjes van dit dorp gefietst, maar ik ben geen rode lamp tegengekomen. Ik vrees dat de prostitutie hier nog niet is doorgedrongen, zodat alleen een retourtje Amsterdam (redactie-declaratiebonnen?) de oplossing kan brengen.
Daar staan er duizenden onder het kopje 'Sportmassage' in de Gele Gids, heb ik me laten vertellen. Dat is dus zo goed als rond, interviewtje komt eraan. Nu dat naakte meisje van negentien - dat wordt nog even een probleem. Ik denk dat ik er wel eentje weet: Ik ga 's avonds nog al eens een patatje eten bij een zaak waar een potentieel mokkel van de maand achter de frituurpan staat. Geen idee wat er verder onder die witte jas zit, maar de beentjes mogen er zijn, en bovendien loenst ze een heel klein beetje, wat ik altijd wel lekker vind. Maar het vervelende is, dat ik alweer twee dagen met een strontje op m'n oog zit zodat ik een weinig aantrekkelijke indruk op dat kind maak, als we haar nu gaan vertellen wat we van plan zijn. Gelukkig is de advertentie-werving wel een heel eind opgeschoten. Van een kledingmagazijn hier ter plaatse heb ik al een aardige annonce voor pyama's losgepeuterd en de eerste sex-advertentie is ook binnen, want een einde verderop in de straat woont hier een keurige, bejaarde oud-onderwijzer, die erg om een huishoudster verlegen zit. D'r steekt helemaal niks achter, maar wij kunnen zijn vraag natuurlijk zó formuleren dat het een lekker dubbelzinnige advertentie wordt:
'Heer op leeftijd, met ruime opvattingen, zoekt huishoudster die van wanten weet. Kijk Bulle, je hebt gelijk als je stelt dat de Nederlander sexueel-rijp genoeg voor 'Mokkel' is, maar toch zie ik dit blad nog maar als een begin. Er zijn tenslotte nog een heleboel frustraties, taboes en weerstanden te overwinnen. Ik denk nu bijvoorbeeld aan komplete 'Mokkelshows' met veel naakt op het toneel waar we het publiek in de zaal bij betrekken, zodat al dat bloot onbewust tóch weer als normaal wordt ervaren. Ik zou zelf best durven in zo'n show en het lijkt me ook erg verstandig als de redaktle zélf het voorbeeld geeft, want laten we eerlijk zijn: wat zijn we nou méér dan aangeklede, naakte apen? Dahhag.

Harry F. Kriele