Uit het dagboek van een vogel 27


Naam: Uit het dagboek van een vogel 27
Verschenen in:Het Parool
Pagina:13 (PS)
Datum:10-12-1966
Auteur:Wim de Bie
Jaargang: Uit het dagboek van een vogel (1966)

Overige informatie
Verschenen in:
- Lachen is gezond (1970)


WOENSDAG. Kwam 's nachts om half drie thuis na een met een filmpje begonnen, uit den klauw gelopen avond. Struikelde bij binnenkomen over een grote worst. Dit bleek W. te zijn, die in een slaapzak op de vloer lag te slapen tussen drie propvolle weekendtassen en enige in kranten verpakte voorwerpen in. Tot spreken gebracht, maakte W. duidelijk dattie op staande voet door zijn hospita van het kabinetje was gezet, dat hij twee straten verder bewoonde. Als reden gaf hij op 'te lawaaiig', maar bij even doorpraten bleek hij niet alleen vr achter met de huur, maar ook dat hij relaties met de dochter had aangeknoopt die bij Ma niet in goede aarde vielen.
 
Een te vroeg afgelopen wekelijks bridge-avondje werd 'm noodlottig. Omdat ik die avond vergeten was te eten, vielen de chocolade wees die W. uit n van die tassen tevoorschijn bracht, heel goed. Na W's elpeerepertoire, uit een andere tas, doorgenomen te hebben en te hebben vastgesteld dat niets zo somber maakt dan het licht te gaan zien worden terwijl het regent, besloten wij 'een tukje' te gaan doen. Natuurlijk deden we wel nog even dat stokoude spelletje 'liedjes tikken'. Nadat ik 't 'Got Love If You Want lt' van W. had geraden, gaf hij op mijn getikte 'Bright Lights Big City' al geen antwoord meer. Gelukkig snurkte hij niet.
 
DONDERDAG. Dat 'kamers zoeken' een ramp betekent wist ik allang, maar na een eindeloze tocht met W. wist ik 't weer zeker. Er zijn wijven die al op de trap naar hun kraakheldere maar muffe etages hun verbodslijstje beginnen af te draaien. De belachelijke hokjes waar je voor honderd gulden in de maand alleen doodstil op een stoel mag zitten. De 'gemeubileerde' kamers met walgelijk wrakhout dat er niet uit mag. De 'gestoffeerde', met bloemengordijnen en blauw zeil uit 1937. De kamers die wel wat lijken en de aap uit de mouw in de vorm van een waanzinnig sleutelgeld. De kamertjes zonder water met gebruik van het wasbakje in de wc van n etage lager. De hardboard- zolderkamertjes waar bij het kleinste kuchje de zes andere grijze vrijgezellen en grauwe studenten zich al een beroerte schrikken.
 
Na het afwerken van de raamadvertenties van twee sigarenhandelaren en drie kantoorboekhandels vnden we 't toch nog eindelijk. Een vrij jong, best tof wijfje, dat niet te moeilijk deed en met de simpele mededeling dat W. op een verzekeringskantoor (!) werkte, genoegen nam. Een redelijk kamertje van 85 gulden.
 
Nadat W. de tassen en pakken bij mij had weggehaald en in z'n nieuwe holletje had gesleept, vertrok 'ie snel naar B. om te trachten van z'n ouders de eerste maand huur te lenen.