Juryrapport Zilveren Nipkowschijf 1977

Bron: Stichting Nipkow


Voor het eerst in de geschiedenis gaat de Zilveren Nipkowschijf naar personen die deze onderscheiding al een keer eerder in ontvangst hebben genomen. Het Gezelschap van televisiecritici heeft niet lang geaarzeld alvorens het deze unieke stap ondernam. Kees van Kooten en Wim de Bie hebben als directeuren van het Simplisties Verbond goed werk geleverd. Het beste in de ogen van de jury.
Reden voor vreugde. Koot en Bie toonden in de beste momenten van hun programma's hoe de wereld in elkaar steekt, ontdaan van de codes die we voor zoete koek slikken en geacht worden te slikken. Zelf noemden zij dat eens de Simplistiese Oogopslag: 'een nuchtere kijk op de werkelijkheid die je was vergeten'.
De manier waarop dit geschiedde bestaat nergens ter wereld. Koot en Bie brachten oorspronkelijk Nederlands werk, dat het begrip humor een eigen definitie gaf. Hun opmerkzaamheid gold allerhande maatschappelijke verschijnselen, niet in de laatste plaats de televisie zelf. Daarmee waren zij de enige programmamakers die de inmiddels als vanzelfsprekend aangenomen regels en vormen van dit medium ontmaskerden en gaven zij hun antwoord op de vraag wat wel en wat niet serieus dient te worden genomen.
Drie jaar geleden, nog voor het oprichten van het Simplisties Verbond, kregen Kees van Kooten en Wim de Bie hun schijf onder meer omdat zij volgens de jury de verschillende werkelijkheden van deze tijd relativeerden tot een waarheid waarom kan worden gelachen. De onderscheiding heeft hen kennelijk aangemoedigd.
Als Koot en Bie gingen zij meer dan eens verder dan de geestige nabootsingen van de werkelijkheid of het maken van typetjes. Op grote momenten was de humor niet meer van de ernst te onderscheiden. Niet alleen de verbijsterende uiterlijkheden van ons bestaan, maar ook de vaak triest onbegrepen kern ervan werden geraakt.
Tot zover vreugde. Er is tevens een reden tot droefenis. Kees van Kooten en Wim de Bie krijgen hun prijs ook omdat iedere concurrentie ontbrak. Zij stonden met hun kwaliteit, inventiviteit en oorspronkelijkheid alléén, net als drie jaar geleden. De televisie heeft zich in de afgelopen jaren nauwelijks ontwikkeld. Vermoeidheid en verveling zijn de gevoelens die het onvermijdelijk opnieuw signaleren van deze vervlakking begeleiden.
Intussen verdienen Koot en bier nog meer lof, omdat zij het klaar speelden zich te midden van de gezapigheid te blijven ontplooien. Zij hebben nooit de zekerheid van de routine gezocht. In het licht van het voortdurende excuus van omroepen, dat tekort aan financiële middelen de hoofdoorzaak is van het ontbreken van kwaliteit, wil de jury ook waardering uiten voor het feit dat het Simplisties Verbond uitzonderlijk hoge prestaties - 33 uur oorspronkelijk televisie in drie jaar, met als hoogtepunten twee avondvullende programma's in het afgelopen seizoen - binnen een uitzonderlijk klein budget wist te bereiken.
Nu Koot en Bie hun Verbondsperiode hebben afgesloten, hoopt de jury dat de hernieuwde toekenning van de Zilveren Nipkowschijf wederom een stimulans zal betekenen...

Terug naar Prijzen